Ameryka. Dom podzielony • Autor: Andrzej Kohut • Moja ocena: ★★★★★★★★★☆ (9/10) • Bardzo dobra i niezwykle interesująca książka poświęcona współczesnym Stanom Zjednoczonym oraz procesom politycznym i społecznym, które doprowadziły do wyraźnego podziału amerykańskiego społeczeństwa. Autor w przystępny sposób opisuje mechanizmy funkcjonowania tamtejszej sceny politycznej, a jednocześnie pokazuje, jak głęboka i wielowymiarowa jest polaryzacja społeczna w Stanach Zjednoczonych. • Jednym z ciekawszych wniosków, jakie nasuwają się podczas lektury, jest refleksja nad tym, jak szybko starzeją się informacje i analizy polityczne. Wydarzenia, które jeszcze niedawno wydawały się przełomowe, bardzo szybko ustępują miejsca kolejnym, a dynamika życia politycznego sprawia, że rzeczywistość potrafi zmieniać się z niezwykłą prędkością. Książka dobrze pokazuje tę specyfikę współczesnej polityki – pełnej napięć, emocji i niep­rzew­idyw­alno­ści. • Czytając tę publikację, coraz wyraźniej dostrzegałem także pewne analogie do sytuacji w Polsce. Mam wrażenie, że pod wieloma względami nasza rzeczywistość polityczna staje się coraz bardziej „amerykańska” – szczególnie jeśli chodzi o rosnącą polaryzację społeczną i coraz ostrzejszy podział opinii publicznej na dwa wyraźne obozy. W tym sensie książka Andrzeja Kohuta może być dla polskiego czytelnika nie tylko analizą Stanów Zjednoczonych, lecz także interesującym punktem odniesienia do refleksji nad własnym krajem. • Temat poruszany w książce pozostaje bardzo aktualny, a z perspektywy roku 2026 wydaje się nawet jeszcze bardziej wyrazisty. Wiele opisanych w niej zjawisk nie tylko nie straciło na znaczeniu, lecz wręcz pogłębiło się w ostatnich latach. Dzięki temu lektura nabiera dodatkowej wartości jako próba zrozumienia procesów, które wciąż kształtują współczesną politykę i debatę publiczną. • Książkę serdecznie polecam – to interesująca, dobrze napisana i skłaniająca do refleksji analiza współczesnej Ameryki. • 📖 18:22 · 07.03.2026 · 24/2026 · (A)

Rewelacja! Ksiazka, ktora zapada w pamięć

Fascynująca, choć trudna lektura. Nie jest to książka do czytania w pośpiechu czy do kawki, o nie. Aby prawdziwie wtopić się w jej treści należy znaleźć czas, ciszę i skupienie. Ogromna ilość odnośników do obszernych przypisów, wielokrotne czytanie tych samych akapitów by właściwie zrozumieć całość to stały element relacji czytelnika z tą lekturą - ale po wstępnym zaznajomieniu się ze stylem pisania świętej Faustyny przed czytającym otwiera się cudowny obraz (dosłownie!) relacji tej siostry z Panem Jezusem. Nawet nie znając autora tego dzienniczka, można by było z całą pewnością stwierdzić, iż pisała go święta osoba. Ilość samodyscypliny czy ćwiczeń duchowych, które nakładała na siebie święta Faustyna była niewiarygodna - w istocie była ona uosobieniem chrz­eści­jańs­kich­ cnót, nad którymi na bieżąco wytrwale pracowała i o których łaskę cały czas się modliła, a jej dialogi z Panem Jezusem to dla czytelnika najlepsza okazja do pogłębiania swojej wiary. Nie bez znaczenia są też fragmenty gdzie opisuje swoje wątpliwości czy wahania, tak często spotykane u każdego z nas - ale również duchowe triumfy i radości oraz przede wszystkim zaufanie Bożemu Miłosierdziu, do czego cały czas i wytrwale zachęca. Wszyscy zanurzmy się w tym życiodajnym zdroju. Wystarczy zaufać. Wystarczy Jezu ufam Tobie.

W hołdzie Katalonii • Autor: George Orwell • Moja ocena: ★★★★★★★★☆☆ (8/10) • Bardzo interesująca powieść historyczna Orwella, w której autor przedstawia nie do końca znany nam temat wojny domowej w Hiszpanii. Książka jest zapisem jego osobistych doświadczeń z czasu, gdy jako ochotnik walczył po stronie republikańskiej. Dzięki temu czytelnik otrzymuje relację niezwykle bezpośrednią i autentyczną – nie jest to sucha analiza historyczna, lecz świadectwo człowieka, który sam znalazł się w samym środku opisywanych wydarzeń. • Pozycja ta z pewnością poszerzyła mój obraz tamtych wydarzeń. Orwell pokazuje nie tylko samą walkę na froncie, ale również skomplikowaną sytuację polityczną po stronie republikanów – napięcia między różnymi frakcjami, chaos organizacyjny oraz propagandę, która często miała niewiele wspólnego z rzeczywistością. Dzięki temu książka odsłania mniej znaną, bardziej złożoną stronę tego konfliktu. • Autor ukazuje też chłód, szarość i trud codzienności żołnierskiego życia: brak odpowiedniego wyposażenia, prowizoryczne warunki na froncie oraz nieustanne poczucie niepewności. Wszystko to opisane jest językiem prostym, rzeczowym i pozbawionym patosu, co jeszcze bardziej wzmacnia autentyczność tej relacji. • Lektura pozwoliła mi również lepiej zrozumieć, skąd wzięła się późniejsza, tak wyrazista optyka Orwella wobec totalitaryzmu i manipulacji politycznej. Doświadczenia z Hiszpanii wyraźnie odcisnęły na nim piętno i w pewnym sensie tłumaczą ton oraz przesłanie jego późniejszych książek. • O jakże aktualne pozostaje ostatnie zdanie tej książki – mimo że od opisywanych wydarzeń minęło już wiele dziesięcioleci. • 📖 20:29 · 06.03.2026 · 23/2026 · (A)

Listy z Japonii • Autor: Rudyard Kipling • Moja ocena: ★★★★★★★★☆☆ (8/10) • Książka jest ciekawą relacją z podróży po Japonii końca XIX wieku. Autor opisuje kraj z perspektywy europejskiego podróżnika, który obserwuje rzeczywistość dość uważnie, choć raczej bez szczególnie głębokiego wnikania w źródła tamtejszej kultury czy zwyczajów. W wielu miejscach są to po prostu zapiski z podróży, spostrzeżenia i wrażenia z kolejnych odwiedzanych miejsc. • Można powiedzieć, że Rudyard Kipling nie próbuje szczególnie analizować Japonii ani rozkładać jej kultury na czynniki pierwsze. Nie jest to więc książka, która ma ambicję tłumaczyć czytelnikowi wszystkie zjawiska społeczne czy historyczne. Mimo to publikacja wciąż pozostaje bardzo interesująca, bo pozwala zobaczyć Japonię oczami człowieka z końca XIX wieku — a to samo w sobie jest już sporą wartością. • Sama książka nie jest zbyt długa, dzięki czemu czyta się ją bardzo sprawnie. W moim przypadku był to odsłuch i muszę przyznać, że forma ta sprawdziła się bardzo dobrze — kolejne fragmenty płyną lekko, a styl autora jest przystępny i momentami wręcz gawędziarski. Dzięki temu całość odbiera się raczej jak spokojną opowieść z podróży niż ciężki reportaż. • Dodatkowo warto pamiętać, że jest to tekst powstały ponad sto lat temu. Z tego powodu niektóre obserwacje autora mogą dziś wydawać się nieco powierzchowne, ale jednocześnie właśnie to nadaje książce ciekawy historyczny kontekst. Czytelnik może zobaczyć nie tylko Japonię tamtego okresu, lecz także sposób myślenia i patrzenia na świat typowy dla europejskiego podróżnika z XIX wieku. • Dla mnie była to ciekawa, lekka i przyjemna pozycja reporterska, którą czytało (a właściwie słuchało) się bardzo dobrze. Nie jest to książka wybitnie pogłębiona, ale zdecydowanie potrafi zainteresować i przenieść czytelnika w realia dawnej Japonii. • Książkę polecam! • 📖 21:42 · 28.02.2026 · 22/2026 · (A)