Mam bardzo mieszane uczucia co do tej książki. • To było dziwne. Początek zapowiadał się fajny, ale za połową zaczęły się dziać niespodziewane rzeczy i to nie w dobrym znaczeniu tego słowa. Niby ciekawa, ale chwilami jakby przeciągana na siłę. Jakby brakowało pomysłu i spójności. • Ok książkę czytało się szybko, ale mam wrażenie, że autorkę zbyt mocno poniosła fantazja. Zdecydowanie spodziewalam się czegoś lepszego.

On ma pieniądze których potrzebuje ona, ona ma "to coś" czego potrzebuje on. • Mam trochę mieszane uczucia co do tej książki. Były momenty lepsze, ale były też nudne i mało realne, fabuła chwilami chaotyczna, powtarzalna i w jednym schemacie. • Przede wszystkim zabrakło mi chemii pomiędzy głównymi bohaterami. • Ogólnie, przyjemna, ale bez fajerwerków i zaskoczenia. • Niemniej jednak ruszam do kolejnej części, bo nie zwykłam kończyć niepoznawszy całości historii.

"Czas próby", to kontynuacja powieści "Wyspy szczęśliwe" Wioletty Sawickiej. • Muszę przyznać, że druga część w niczym nie ustępuje poprzedniej. • Autorka w interesujący sposób opisała dalsze losy Joanny i Wiktora, a także pozostałych bohaterów. • Jest to piękna, mądra, poruszająca i bardzo emocjonalna opowieść o życiu, w którym jest miejsce na optymizm i wiarę w ludzi. • Powieść ta jest dość obszerna, ale czyta się ją bardzo szybko. Duża ilość wątków sprawia, że nie sposób się przy niej nudzić. • Obie części rewelacyjne. Gorąco polecam!

"Wyspy szczęśliwe" to książka, która pokazuje, że kiedy człowiek traci nadzieję, to zawsze trafi się ktoś kto wyciągnie pomocną dłoń. • Książka wciągająca od początku. Trochę dużo tych zbiegów okoliczności, ale nie szkodzi, czytałam z dużym zainteresowaniem. • Historia ładna ciekawa i emocjonalna, Bardzo mi się podobała.

Autor pokazuje klimat lat 90, który został oddany przekonująco: blokowiska, szarość ulic, subkultury młodzieżowe, agresja wisząca w powietrzu i brak wsparcia dla tych, którzy odstają od „normy”. To kryminał z mocnym tłem społecznym. • „Szymek” to książka trudna, potrzebna i bardzo aktualna, mimo że osadzona w przeszłości. Trzeba się przygotować na emocjonalny dyskomfort, ale uważam, że warto. Język powieści jest naturalny, momentami wręcz oszczędny, co tylko potęguje emocje. • Mnie się podobała.