Kajś:

To jest książka potrzebna (i to pewnie bardziej dla Czytelników spoza Śląska, niż wywodzących się z tego regionu), gdyż uzmysławia, jak łatwo posługujemy się utrwalonymi przekonaniami i stereotypami o ludziach z innych części kraju, jak bardzo nie rozumiemy innych, -może nawet : jak bardzo nie chcemy zrozumieć,- abyśmy nie musieli "zmienić zdania", przekonać się, że historia nie jest prostym zapisem z jakiegoś podręcznika, że niezrozumieniem krzywdzimy. • To opowieść osobista Autora, o Jego rodzinie, co tym bardziej zasługuje na szacunek.

Kajś. Opowieść o Górnym Śląsku • Autor: Zbigniew Rokita • Moja ocena: ★★★★★★★★☆☆ (8/10) • To bardzo ciekawa książka podejmująca paradoksalnie niezwykle trudny temat – Górny Śląsk. Dla mnie, jako człowieka z Mazowsza, jest to region dość odległy, zarówno geograficznie, jak i kulturowo. Tym bardziej doceniam autora, który jako Ślązak pozwolił mi spojrzeć na tę historię z własnej perspektywy. Było to dla mnie doświadczenie wartościowe, ponieważ pokazało wiele aspektów śląskiej tożsamości, których wcześniej nie dostrzegałem lub nie rozumiałem. • Jednocześnie nie oznacza to, że we wszystkim podzielam przedstawiony punkt widzenia. Nadal rozumiem stanowisko państwa polskiego wobec tego regionu i jego skomplikowanej historii. Właśnie dlatego uważam tę książkę za cenną – nie dlatego, że zmieniła moje poglądy, ale dlatego, że pozwoliła mi lepiej zrozumieć sposób myślenia ludzi, których doświadczenia historyczne były inne niż moje. • Pod względem literackim jest to publikacja znakomita. To druga książka Zbigniewa Rokity, po którą sięgnąłem – wcześniej przeczytałem Odrzanię, którą również bardzo wysoko oceniam. Autor pisze językiem żywym i przystępnym, a przedstawiane postacie oraz wydarzenia budują autentyczne zainteresowanie. Mimo że książka porusza temat wymagający i niejednoznaczny, czyta się ją z dużym zaangażowaniem. • To reportaż, który nie tylko przekazuje wiedzę, ale przede wszystkim pozwala lepiej zrozumieć ludzi i ich sposób postrzegania własnej historii. • Książkę polecam. • 📖 21:14 · 02.08.2026 · 74/2026 · (P/A)

Pochodzę ze Śląska, ale dopiero z tej książki dowiedziałem się wielu rzeczy o miejscu swojego pochodzenia. Bardzo ciekawa opowieść, zaskakująca.

Cudna książka. Pozycja obowiązkowa dla wszystkich - dla robiących kariery na nacjonalizmie i ksenofobii populistycznych polityków, jak i dla samych Ślązaków. W miarę pisania autor rozkręca się poszukując odpowiedzi czy i czym jest narodowość śląska. Uświadamiamy sobie, że odgórna polonizacja Górnego Śląska była i jest jeszcze bardziej nie do przyjęcia, jak jego germanizacja. W maju prezydent hobbysta z opcji totalitarnej zawetował ustawę o języku śląskim argumentując to trwającą wojną w Ukrainie (sic!). Kiedy w końcu politycy zrozumieją, że wielość kulturowa państwa jest właśnie istotną przesłanką jego dynamicznego rozwoju, a nie kulą u nogi. To dlatego NY czy Londyn są stolicami gospodarczymi świata. A Polska nigdy nie była jednonarodowa, co szczególnie nachalnie próbowano nam wdrukować w socjalizmie

Moje podskórne przekonania co do istniejącego porządku świata zostały wynicowane na lewo. Skojarzenia myślowe, tak konsekwentnie zespalane latami, rozerwały się. Obraz rzeczywistości, kreślony dotąd misternie przez tych wszystkich dziejopisarzy, mam w zupełnej rozsypce. • Moje dotychczasowe wyobrażenia o otaczającym mnie świecie zostały starte w pył. Co ja teraz w ogóle wiem?... • Nie wiem, gdzie jestem. Czym jest moje otoczenie. Kim jestem ja sama. Dlaczego jest tak a nie inaczej i jak właściwie powinno być. • Dla jasności - nie musiałam być ze Śląska, by ta książka mi to zrobiła. Bo to nie jest książka wyłącznie dla Ślązaków. Ani tylko dla Polaków, Niemców, goroli czy swoich. To lektura absolutnie dla każdego.

Poruszająca. Wciągająca podobnie jak inne książki o tematyce regionalnej i o mniejszościach np. Kaszebe. Podkreslę w tym miejscu kunszt autora. Dla mnie jako Ślązaka pozycja ważna, światopoglądowa. Kajś wpisuje się w kanon książek o Śląsku.