Oprócz bibliotek realnych i wirtualnych są też biblioteki wymyślone. To samo dotyczy księgarń. Dzisiaj zajrzyjmy do Całodobowej Księgarni Pana Penumbry:
"Pchnąłem oszklone drzwi księgarni. Dzwonek nad wejściem brzęknął wesoło. […] Wnętrze: wyobraźcie sobie księgarnię o normalnych rozmiarach położoną na boku. Ten lokal był absurdalnie wąski i oszałamiająco wysoki. Regały sięgały do samej góry – dwa piętra książek, może więcej. Zadarłem głowę (dlaczego w księgarniach zawsze trzeba niewygodnie wykręcać szyję?), ale górne półki gładko wtapiały się w mrok, jakby ciągnęły się w nieskończoność." Co było dalej? klik: wp.me

Instytut Książki poinformował (www.instytutksiazki.pl), że w konkursie na najlepszą recenzję czerwca zwyciężyła Gabriela Kansik (DKK z Oleskiej Biblioteki Publicznej) za recenzję trzeciej częsci trylogii Zygmunta Miłoszewskiego "Gniew". Recenzję można przeczytać tutaj: wp.me

Nietrudno, sięgnąwszy po „Gniew”, być idealnym czytelnikiem. To powieść wspaniale napisana, mądra i poruszająca. (klik: wp.me )

Doskonale się tę książkę czyta. Sięgnęłam po nią jako po trzecią, czyli ostatnią, z serii kryminałów Zygmunta Miłoszewskiego, więc ciekawa byłam dalszych losów głównego bohatera. Znałam już także swobodny, gawędziarski styl pisania autora, który mi bardzo odpowiadał. Ucieszyłam się, że autor również i w tej części swej trylogii nie zrezygnował z interesującego zabiegu kompozycyjnego, jakim jest opatrywanie kolejnych dni, w których toczy się akcja, rzetelnymi kronikarskimi informacjami polityczno-społeczno-obyczajowymi (łącznie z notką o pogodzie) danego dnia. Informacjami, którymi wtedy żyły świat, kraj, miasta, a które dzisiaj stały się już tylko suchymi faktami historycznymi, wartymi zresztą przypomnienia. Zarówno „Uwikłanie” (część pierwsza trylogii z 2007 roku), jak i „Ziarno prawdy” (część druga przygód przystojnego prokuratora ukazała się w 2011 roku) obok zagadki kryminalnej poruszały sprawy ważne dla współczesnego czytelnika (szczególnie polskiego), miałam więc nadzieję, że również i w „Gniewie” (powieści najnowszej z 2014 roku) znajdzie się miejsce na sprawy ważkie i warte przemyślenia. I nie zawiodłam się. [...]
W całości recenzję autorstwa Gabrieli Kansik może przeczytać tutaj: wp.me

Przyjdź po książkę, wymień zabawkę! Wakacyjna wymiana zabawek w Filii dla Dzieci. Klik: wp.me

Czas najwyższy wybrać cel wakacyjnej podróży. Polecamy książki dla wakacyjnych podróżników.

Zapraszamyna spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki. Temat dyskusji: Powieści kryminalne Zygmunta Miłoszewskiego. 9 czerwca (wtorek), godzina 17.30. Klik: wp.me

Filia dla Dzieci Oleskiej Biblioteki Publicznej
zaprasza na XIV Ogólnopolski Tydzień Czytania Dzieciom
pod hasłem Cała Polska czyta w bibliotekach!
Spotkania odbędą się 2-3 i 5 czerwca w godzinach 10.00 – 12.00.

Utwór Olgi Tokarczuk to przede wszystkim płomienny, choć trochę przewrotny, apel do społeczeństwa. Opowiada o miłości do przyrody. O miłości do zwierząt. O pasji, o walce z nies­praw­iedl­iwoś­cią.

W powieści "Prowadź swój pług przez kości umarłych" przeczytałam: „Tego najbardziej nie lubię u ludzi – zimnej ironii. To bardzo tchórzliwa postawa; wszystko można obśmiać, poniżyć, w nic się nigdy nie zaangażować, z niczym nie poczuć się związanym. Być jak impotent, który sam nigdy nie zażyje rozkoszy, ale zrobi wszystko, by obrzydzić ją innym.” Poczułam się tak, jakby bohaterka utworu sformułowała mój własny pogląd. A takich sądów i prawd o życiu, z którymi się identyfikuję i które uważam za niezwykle celne, jest w utworze bardzo wiele. Nic więc dziwnego, że książka znalazła moje uznanie. Jest to bowiem książka ciekawa i mądra. Energetyczna. Jednocześnie także bulwersująca. Kontrowersyjna. Zadająca pytania. Zmuszająca do refleksji. Jej fabułę określić można jako bardzo dyskusyjną, zaskakującą, z niep­rzew­idyw­alny­m zakończeniem. [..]
W całości recenzja autorstwa Gabrieli Kansik z Oleskiego DKK jest tutaj: wp.me

Felix Rendschmidt (1786-1853) urodził się w w Oleśnie, w domu przy Wielkim Przedmieściu. Ten uczeń Pestalozziego był wybitnym pedagogiem, rektorem Królewskiego Katolickiego Seminarium Nauc­zyci­elsk­iego­ we Wrocławiu. Właśnie ukazała się obszerna publikacja poświęcona tej postaci. Klik: wp.me

To niezwykła opowieść i zawiera wszystko, czego może oczekiwać czytelnik spragniony dobrej literatury. Jest pięknie wydana. Zanim zaczęłam ją czytać, przez dłuższy czas oglądałam z każdej strony, wąchałam, głaskałam i przytulałam. O nominowanej do nagrody Nike powieści pisze Elżbieta Pajączkowska z oleskiego DKK. (klik: wp.me)

Z niec­ierp­liwo­ścią­ czekałam na tę książkę. Olga Tokarczuk to moja ulubiona autorka. Jej twórczość, a jednocześnie ona sama, jest adorowana przeze mnie od końca lat 90., od poznania powieści i spektaklu telewizyjnego E.E. Nic więc dziwnego, że z dużym zain­tere­sowa­niem­ kupiłam Księgi Jakubowe. I nie zawiodłam się.

To niezwykła opowieść i zawiera wszystko, czego może oczekiwać czytelnik spragniony dobrej literatury. Jest więc fragment ciekawej historii związanej z Jakubem Lejbowiczem Frankiem, zaskakujące, może nawet bulwersujące, sytuacje, momenty zabawne i skłaniające do refleksji nad sobą i światem oraz poczet barwnych i celnie przedstawionych postaci. A autorka pięknie snuje historię.

Księgi Jakubowe to historia Żyda Jankiela Lejbowicza, który rozpoczynając swoją misję, przyjął nazwisko Jakub Frank od frenk – obcy. Pojawił się na Podolu w połowie XVIII wieku. Szybko znalazł chętnych do słuchania swoich „nauk” oraz naśladowców. [...]

Recenzja w całości jest tutaj: wp.me
Książka w naszym katalogu: www.olesno-bp.sowwwa.pl