Podczas pierwszych zajęć uczniowie poznali podstawy retoryki i sztuki argumentacji, ucząc się budowania przekonujących wypowiedzi oraz rozpoznawania błędów logicznych. Kolejne spotkania poświęcone były sylwetkom Bolesława Chrobrego i Kazimierza Wielkiego.

Młodzież miała okazję poszerzyć wiedzę o najważniejszych wydarzeniach z czasów panowania obu monarchów oraz ich wpływie na rozwój państwa polskiego. Istotnym elementem cyklu było również spotkanie autorskie z Pawłem Wakułą – pisarzem i ilustratorem książek historycznych dla dzieci i młodzieży. Autor w przystępny i humorystyczny sposób przybliżył uczniom początki państwa polskiego oraz realia średniowiecznej Polski, wzbogacając spotkanie pokazem rysunku i licznymi ciekawostkami historycznymi. Zwieńczeniem projektu była inscenizowana rozprawa sądowa, podczas której uczniowie wcielili się w role obrońców, oskarżycieli i świadków, oceniając zasługi Bolesława Chrobrego i Kazimierza Wielkiego dla Polski. Uczestnicy wykazali się dużą wiedzą historyczną, umiejętnością argumentacji oraz wysoką kulturą dyskusji. Gratulujemy Pani wychowawczyni oraz wszystkim uczestnikom!

Uczestniczki spotkania zwróciły uwagę na sposób, w jaki społeczność bezgranicznie zawierza swoje decyzje autorytetowi Kościoła, często rezygnując z własnego osądu. Podkreślono jednak, że sama wiara nie stoi w opozycji do nauki – problem pojawia się wtedy, gdy przybiera ona formę ślepego podp­orzą­dkow­ania­ lub rygorystycznego, dosłownego traktowania prawd wiary, które wypiera zdrowy rozsądek i odpo­wied­zial­ność­ za drugiego człowieka (mimo pogarszającego się stanu dziewczynki, jej głodzenie jest traktowane jako „cud”, a nie zagrożenie życia).

Szczególnie poruszająca była bierność rodziców, którzy zamiast reagować, utwierdzają się w przekonaniu o wyjątkowości sytuacji i pozwalają na dalsze cierpienie dziecka. Zwrócono jednak uwagę, że nie wszyscy pozostają obojętni – niektórzy bohaterowie, widząc zagrożenie, próbują w delikatny sposób odwieść dziewczynkę od postu (głodówki), nie chcąc jednocześnie podważać jej przekonań religijnych ani jej ranić.
W trakcie rozmowy zauważono również pewien paradoks: ci sami ludzie, którzy deklarują głęboką religijność, równolegle wierzą w zabobony – jak wieszanie szmat na drzewie, by „oddać” ból, czy zostawianie misek z mlekiem dla skrzatów, aby te nie krzywdziły domowników. Pokazuje to, że ich wiara nie zawsze opiera się na refleksji, lecz raczej na lęku i potrzebie znalezienia wyjaśnienia dla trudnych zjawisk. Sama potrzeba uzyskania cudu pełni rolę gwarantu ich wiary, utwierdzając ich w przekonaniu o jej słuszności (pragną czegoś namacalnego a nie zasłyszanego).
Omówiono także momenty, w których bohaterowie posuwają się do manipulacji i oszustwa, aby podtrzymać przekonanie o cudzie. Wskazano, że pragnienie potwierdzenia wiary za wszelką cenę może prowadzić do przekroczenia granic moralnych i ignorowania podstawowych wartości, takich jak życie i zdrowie dziecka.
Na zakończenie spotkania pojawiła się refleksja, że powieść ostrzega przed wypaczeniem wiary. Pozostawiono otwarte pytanie: gdzie przebiega granica między wiarą a niebezpiecznym złudzeniem – i czy w sytuacjach granicznych potrafimy ją rozpoznać?

Spotkanie, będące częścią cyklu „Śladami królów i sztuki słowa”, koncentrowało się wokół książek '”Jak zbudowałem Polskę – Mieszko I”, „Jak zostałem królem – Bolesław Chrobry”. oraz „Jagiełło pod prysznicem”. W przystępny i pełen humoru sposób pisarz przybliżył uczniom początki państwa polskiego, opowiadając o czasach pierwszych władców oraz prezentując ciekawe wydarzenia ze średniowiecznej historii Polski. Zdradził również wiele interesujących faktów z życia władców.

Autor z wprawą narysował Bolesława Chrobrego, a barwnym i pełnym humoru językiem opowiedział o realiach epoki, w której żył.

Spotkanie było niezwykle interesującym i wartościowym doświadczeniem dla uczniów, pozwalającym spojrzeć na historię z zupełnie innej, bardziej przystępnej perspektywy

Szczególną uwagę poświęcono postaci Rozalii, która mimo własnych trudności wykazuje ogromną troskę o Zuzannę i jej córkę – wspiera je w codziennych problemach, pomaga przetrwać trudne chwile i zapewnia im poczucie bezpieczeństwa. Jej postawa pokazuje, że siła może przejawiać się w opiece nad innymi i gotowości do poświęceń.

Dyskusja dotyczyła również poszukiwania własnej tożsamości oraz drogi do samorealizacji, które każda z bohaterek przechodzi na swój sposób. Zauważono, że istotną rolę odgrywa także siła tkwiąca we wrażliwości – emocje i przeżycia nie są oznaką słabości, lecz źródłem wewnętrznej mocy.
Autorka powieści porusza problem relacji między kobietą a oczekiwaniami społecznymi, które często ograniczają ich wybory i narzucają określone role. Rozalia miała być przykładną żoną, doskonałą panią domu i koniecznie jej zadaniem było urodzenie syna. Z kolei Zuzanna zmagała się z presją społeczną dotyczącą jej wyborów życiowych i relacji (miłość do żonatego mężczyzny i samotne wychowywanie dziecka). Miało to wpływ na poczucie jej własnej wartości. Ada jako kobieta otrzymała zakaz studiowana, a to było jej wielkim marzeniem. Każda z nich odnajduje w sobie pewne pokłady odwagi bycia sobą. Ta odwaga pozwala bohaterkom przeciwstawiać się schematom i odnaleźć własną drogę w życiu.
W dzisiejszych czasach podejmowanie decyzji nie jest już tak utrudnione, ale nadal możemy skłaniać się do refleksji nad rolą kobiet we współczesnym świecie oraz nad ich wewnętrzną siłą, która jest ,,paliwem" do wszystkich działań.

Zapraszamy wszystkich miłośników słowa do udziału w IV Otwartym Gminnym Konkursie Poetyckim.
To idealna okazja, by wydobyć wiersze z szuflady i podzielić się swoją wrażliwością z innymi.

W Filii Bibliotecznej w Ostrowsku podczas ostatniego spotkania Dyskusyjnego Klubu Książki, 26 lutego, uczestnicy mieli okazję porozmawiać o powieści „Marina” autorstwa Carlosa Ruiza Zafóna — jednego z najbardziej cenionych współczesnych pisarzy hiszpańskich. Książka wzbudziła duże zainteresowanie i stała się punktem wyjścia do żywej dyskusji o literaturze, dojrzewaniu oraz sile wspomnień.

"Marina” to utwór wymykający się jednoznacznej klasyfikacji gatunkowej. Łączy bowiem elementy powieści młodzieżowej, gotyckiej tajemnicy, thrillera oraz subtelnej historii miłosnej. Char­akte­ryst­yczn­a dla twórczości Zafóna atmosfera melancholii i tajemnicy sprawia, że Barcelona przedstawiona w książce staje się niemal osobnym bohaterem — miejscem pełnym mroku, sekretów i zapomnianych historii.
Akcja powieści rozgrywa się w latach 80. XX wieku i opowiedziana jest z perspektywy wspominającego młodość Óscara Drai. Punktem wyjścia fabuły jest jego spotkanie z tajemniczą Mariną oraz jej ojcem, Germánem Blau. Wspólne odkrywanie zagadki związanej z opuszczoną rezydencją, tajemniczą kobietą odwiedzającą cmentarz i postacią Michaiła Kolvenika prowadzi bohaterów w świat pełen grozy, eksperymentów naukowych i tragicznych losów ludzi próbujących pokonać śmierć.
Podczas dyskusji szczególną uwagę zwrócono na najważniejsze wątki powieści. Jednym z nich jest motyw dojrzewania — historia Óscara ukazuje moment przejścia z dzieciństwa w dorosłość, kiedy fascynacja światem miesza się z pierwszym doświadczeniem straty. Istotny okazał się także temat pamięci i przemijania. Zafón pokazuje, jak wspomnienia kształtują tożsamość człowieka i jak silnie przeszłość wpływa na teraźniejszość. Duże emocje wzbudził również wątek miłości — pięknej, lecz kruchej i naznaczonej świadomością nieuchronności losu.
Rozmawiano także o gotyckiej stylistyce utworu: opuszczone budynki, mgła, stare fotografie i tajemnicze laboratoria budują atmosferę niepokoju, a jednocześnie nadają historii baśniowy, niemal oniryczny charakter. Niektórzy uczestnicy zauważyli, że elementy grozy nie służą jedynie budowaniu napięcia, lecz stają się metaforą ludzkiego lęku przed samotnością i śmiercią.
W części refleksyjnej spotkania pojawiły się osobiste przemyślenia czytelników. Wielu z nich podkreślało, że „Marina” jest opowieścią o pierwszych doświadczeniach, które pozostają w człowieku na zawsze — o przyjaźni, miłości i utracie niewinności. Powieść skłania do zatrzymania się nad własnymi wspomnieniami oraz nad tym, jak ważne są spotkania z ludźmi, którzy na krótko pojawiają się w naszym życiu, a mimo to zmieniają je na zawsze. Uczestnicy zgodnie przyznali, że książka pozostawia czytelnika z nutą nostalgii i refleksji nad przemijaniem.
Powieść Zafóna okazała się inspirującą lekturą, która łączy elementy literackiej przygody z głęboką refleksją egzystencjalną. Dyskusja pokazała, że „Marina” to książka, do której warto wracać — zarówno dla jej tajemniczej fabuły, jak i emocji, które pozostają z czytelnikiem jeszcze długo po zakończeniu lektury.

Za każdym razem, kiedy odwiedzisz bibliotekę, możesz wykonać jeden rzut kostką lub dwiema jednocześnie. Wyrzucona liczba oczek wskaże Ci kategorię, z której powinieneś szukać książki do przeczytania. Po skończonej lekturze przyznawane są za nią punkty, a te z kolei wyznacza ostatnia cyfra ISBNu (Międ­zyna­rodo­wego­ Znor­mali­zowa­nego­ Numeru Książki, który służy jako unikalny identyfikator książki).

PRZYKŁAD: ISBN 978-83-15-48-962 (ilość punktów za przeczytanie książki to 2).

Przystępując do Gry uczestnik akceptuje regulamin i zasady (pełna wersja dostępna w bibliotece).
Wasze rezultaty będą widoczne na ,,Indywidualnej karcie gracza" wypełnianej systematycznie przez bibliotekarza.
GRAJ I WYMIENIAJ PUNKTY NA NAGRODY!
W komentarzu dostępna lista ,,kategorii do wyboru książki".

W maju biblioteka przygotowała losowanie książek, natomiast w grudniu na uczestników czekała „niespodzianka pod choinkę” — zapakowana książka ze świątecznymi życzeniami i zakładką.

Najbardziej wymagającym wyzwaniem okazało się przeczytanie serii książkowej (minimum trzech tomów) oraz napisanie recenzji wybranej lektury.
W inicjatywie wzięło udział kilkunastu czytelników, a jej ukończenie udało się następującym osobom:

Harklowa:

Aleksandrze Sawinie

Zofii Kapłoniak

Agacie Łojek

Joannie Janczy

Ostrowsko:

Elżbiecie Wach

Szymonowi Wachowi

Weronice Ludzi-Antolec

Joannie Kozioł

Renacie Krzysicy

Józefie Świderek

W tym samym dniu, czyli 2 lutego, wręczono pamiątkowe dyplomy i upominki dla „Wzorowych Czytelników”. Tytuł w 2025 roku zdobyły: w Ostrowsku Małgorzata Bukowska (72 książki), a w Harklowej Katarzyna Kopeć (83 książki).

Spotkania rozpoczęliśmy warsztatami prowadzonymi przez Annę Mrożek Studio Filmowe Effata Anime, które miały charakter literacko-plastyczny. Uczestnicy, inspirowani twórczością Pablo Picasso i kubizmem, tworzyli barwne maski, rozwijając wyobraźnię i poznając podstawy historii sztuki. Kolejne spotkanie poświęcone było planszówkom. Wspólna gra stała się okazją do ćwiczenia koncentracji, strategicznego myślenia oraz współpracy w serdecznej, bibliotecznej atmosferze. Następne zajęcia inspirowane książką „5 maszyn miłości” były okazją do rozmowy o emocjach i relacjach. Dzieci dowiedziały się, że każdy z nas ma w sobie pięć „maszyn”, których paliwem jest miłość okazywana poprzez dobre słowo, wspólny czas czy pomoc. Rozmawiali o tym, co daje poczucie szczęścia i jak mogą „tankować” innych. W części plastycznej wspólnie stworzyli Maszynę Wspólnego Czasu – symbol bliskości i wzajemnej troski.

Dziękujemy wszystkim uczestnikom i ich rodzicom za udział oraz zapraszamy do korzystania z oferty Biblioteki – miejsca literatury, kreatywności i wspólnego spędzania czasu.

9 lutego w naszej Bibliotece odbyły się niezwykłe warsztaty plastyczne, które poprowadziła pani Anna Jagoda Mrożek Studio filmowe Effata Anima. Pod jej uważnym okiem dzieci tworzyły „Obraz z materiałów” – wyjątkowy projekt, pozwalający wykorzystać różnorodne faktury, barwy oraz nieograniczoną wyobraźnię. Powstały przepiękne prace, pełne kreatywności i oryginalnych pomysłów. Uczestnicy mieli okazję nie tylko poznać nowe techniki plastyczne, lecz także rozwijać cierpliwość, umiejętność współpracy oraz zdolność wyrażania swoich emocji i inspiracji w formie artystycznej. 12 lutego odbyły się kolejne zajęcia w ramach ferii – pełne twórczej energii i radosnej zabawy. Dzieci wysłuchały krótkiej historii o wesołym bałwanku o imieniu Śnieżek, która stała się inspiracją do stworzenia własnych bałwanków. Efektem były piękne, pomysłowe prace, które zachwycały starannością i wyobraźnią. Nie zabrakło również emocjonujących drużynowych konkurencji. Na uczestników czekały zagadki, kalambury z nazwami zimowych zabaw, wyścigi „śnieżek” oraz pełna śmiechu zabawa pod tytułem „Śnieżyca”. Rywalizacja między drużynami „Bałwanków” i „Narciarek” była zacięta i pełna sportowego ducha. A kto zwyciężył? Tę tajemnicę znają już tylko sami bywalcy ferii w bibliotece.